พฤหัส ที่ 14 ที่ผ่านมา เป็นวันที่กรูรอคอยมาแสนนาน....
วันเกิดอีข้าว Happy ๆ น้ามึง ถึงตัวจะอยู่ไกล
แต่ใจเราถึงกัน 555 เสี่ยวมะ
วันไหว้ครู ทุกคนได้กลับมาพร้อมหน้ากัน
ขาดอีข้าว กะมัดหมี่ แต่กูก็ยังคิดถึงพวกมึงเสมอ
ตอนเช้าช่ายมะ ก็เข้าหอประชุมที่จุฬา
แล้วก็ต้องมาเรียน Use Thai Languagr ต่อ
พอกรูเรียนไปได้ซักพัก อีปุ๋ยโทรมาบอกว่า ถึงเตรียมฯแล้ว
แม่ง... กูไม่เป็นอันเรียนแล้ว อยากไปเจอพวกเมิงเต็มแก่
แล้วในที่สุดกรูก็ไปที่เตรียมฯ เจอพวกเมิง
ไปหาอาจารย์ทั้งหลายแหล่ที่รักยิ่งแต่ไม่เจอออร่าหวะ
โดยที่กรูได้เสียสละเวลาช่วงบ่ายไป
ทั้งๆที่มีไๆหว้ครูที่คณะ เอิ้กๆ
ทำให้กรูอดขึ้นตึกมหาวชิรฯ ไป
จามีโอกาสขึ้นอีกรึป่าวก้ม่ายรุ.....แต่ กูไม่(ค่อย)เสียใจหวะ
จากนั้นก็ โม้ คุย เม้าท์ ไปตามเรื่องตามราว
ว้าว!! ผู้ชายสายเรา(เกือบทุกคน)หล่อขึ้นด้วย... มึง
แล้วก็ พวกม้อด กะกลุ่มเรา ก็กระแดะไปกิน
อาหารฝรั่ง ที่ยูเซ็นเตอร์ หลังจากนั้นก็แยกย้ายหันกลับ
ให้ตายเหอะ... ตอนกรูแยกจากพวกเมิงแล้ว
เดินไปวิทย์กีฬาฯคนเดียว กรูโคดเหงาอ่ะ
คิดถึงพวกเมิงมั่กๆ
เฮ้อ......................TT TT
อย่าเพิ่งนึกว่าจบๆๆๆๆๆๆ
กรูจะบอกว่า กูลงกีฬาเฟรชชี่ด้วยนะมึง กูเล่นฮอกกี้ นะ
จะบอกว่าเป็นสิ่งที่กูใฝ่ฝันมานานแล้ว
in love with hocky ซะแล้ว
จะแข่งวันอังคารนี้แล้ว แต่ไม่รุจาได้เป็นตัวจริงรึป่าวนะ
ยังงัยพวกเมิงก็เป็นกำลังใจให้กูด้วยหละ
Love & Miss all of you forever , my lovely friends
( 555 โชว์ภูมิซักหน่อยว่ากรูเรียนอักษรฯ)
ป.ล. รีบมาเม้นท์ได้แระ พวกเมิงกินเเรงจิงๆ
ให้แต่กรูอัพอยู่คนเดียว เดี๋ยวป้าด...จูบบบบบบบบ
by กี้ ผู้เรอโฉม (กูจะขอเป็นเมียอีต่ายตลอดไป)
++++++++++++++++++++++++++++++
ฮาโหลลล~~~ มัดหมี่น้าา
กุมาอิดิท ต่อจากอิกี้ เพราะแย่งมันอัพไม่ทัน ฮ่าๆๆๆ
พวกเมิงคิดถึงกุม้ายย
ตอนนี้ช้านสอบเสดแระนะ อยู่ในช่วงซัมเมอร์
พักผ่อนนอนที่หออย่างสบายใจ อิอิ
แต่ก่อนที่ชั้นจะสอบเสด
เหมือนชีวิตชั้นมีมรสุมชีวิตลูกใหญ่บะเริ่ม
ชั้นจะตายซะให้ได้เลย
ทั้งอ่านหนังสือ ทำงาน ไปนู่น มานี่
ชีวิตกุช่างบัดซบอะไรอย่างนี้
ชั้นเหนื่อยโคดๆ T=T
แต่ก็ไม่มีเวลาให้บ่นอะไรมากมาย
เพราะชั้นมีหนังสือให้อ่านอีกกองเท่าควาย
แม่งงง ><
แต่ในที่สุดชั้นก็ผ่านช่วงเวลาอันแสนทรหดมาได้
อย่างสวยงาม (?)...หวังว่านะ งือ~
เอาเหอะ เรื่องสอบๆมันก็ผ่านมาแล้ว
คิดไปมันก็ช้ำใจป่าวๆ
ชั้นไม่ได้อัพนานแล้ว
ไม่ได้เล่าให้ฟังเลยว่าไปทำอะไรมาบ้าง
เอาเป็งว่า ชั้นนำเที่ยวเกาหลีให้พวกเมิงก็แล้วกันนะ
เมิงจาได้ไม่ต้องเสียตังมา ฮ่าๆๆ
อันนี้ ไปที่ๆเค้าเรียกว่า "อินซาดง" มา
มันไม่เห็นจะมีไรเรยเมิง = =
จะมีก็พวก แกลลอรี่ ภาพ ร้านขายของฝาก ของทำมือ
ซึ่ง แพงโคดๆๆ กุไปไม่ซื้อไรเรย
คิดเรอะจาได้แอ้ม เงินชั้น ฮ่าๆ
ไปกะ พี่ๆ พี่ปุ้ย พี่ปู พี่ปุ้ยแฟนพี่ปู พี่แพร แล้วก็กรุ
แต่ตอนที่กุไปคนแอบเยอะ เพราะมันวันเด็ก = =
แล้วก็ไปกินคาลบิ กัน แถวบ้านเราเรียกว่า
ไก่ย่างเกาหลี ฮ่าๆๆ อาหร่อยดี ><
+++++++++
แล้วก็อันนี้ รูปมหาลัย
ไปจิ้กมาจากเสป้ชพี่ปู
เห็นสวยๆ แบบนี้เปงเขานะเคอะ เขากลางเมือง
ตอนนี้ร่างกาย ชั้นแข็งแรง พร้อม กล้างน่องก็แข็งแรงไปด้วย
= = วายวอดหมด น่องอันงดงามของกรุ ฮ่าๆๆ
+++++++++++
แล้วก็อันนี้ไปคยองบ้กกุงมา เป็นรอบที่สามล้านห้า
แต่วันนี้ไปถ่ายรูปกับพี่แพร ทั้งๆที่เป็นช่วงสอบ
แต่ละคน เดินไปถ่ายรูปอย่างเฉาๆ แต่ก็สนุกดี
สนุกแบบ เฉาๆ กะพี่แพรสองคน ฮ่าๆๆ
<< คุณพี่ ไต้เท้ามิน(??)จำลอง ฮ่าๆๆ หน้าฮามาก
อันนี้ ชั้นไปเหล่ทหารยาม
แต่เค้าไม่สนใจชั้นเรยย T=T
สาวไทยสุดสวย ณ เกาหลี อะโฮะๆ
+++++++++++
ตอนนี้ ไปสุสาน ที่เค้าเรียกว่า "ยางฮวาจิน"
เป็นที่ตั้งหลุมศพผู้ก่อตั้งมหาลัยชั้น
กับเพรสสิเด้นอีกสามคน
โดย มีเพื่อนๆเด็กอินเตอเนชั่ลเเนล
และ สาวเกาหลีทั้งหลายก็ยกโขยงกันไปทั้งคลาส
สนุกสนานกันมากๆ
แต่มันติดตรงที่ไม่ได้มาเที่ยวกันเฉยๆ
แต่มีกลุ่มนึงเค้าต้องทำพรีเซ็นเทชั่น
พวกชั้นเรยต้องเดินฟังมันรายงานตามระเบียบ
ภาษาอังกิด มันก็เทพเจ้ามาก
หัวหน้ากลุ่มนี้ไปอยู่อังกฤษมา
แปดปี พ่อเป็นโปรเฟสเซอร์อยู่ที่อังกิด
สำเนียงอังกิดมันเรยผู้ดี ไฮโซ ดูดีมีชาติตระกูล
นักข่าวซีเอ็นๆถอยไปไกลๆสามสิบเมตรเรย
ชั้นฟังแล้วเคลิ้ม เดินตามมันแบบ
เมื่อไหร่ตูจาพูดได้แบบนี้มั่ง
คนอื่นๆก็ช่างเทพ พูดดิสคัสกัน โช้งเช้งๆ
แล้วกุก็ทำหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดีไปตามระเบียบ ฮ่าๆ
พูดออกมาทีเค้าหันกันมาทั้งกรุ้ป
เธอหมายถึงอะไรเหรอ เอมมี่
เออ กุไม่พูดก็ได้วะ แม่ง ช่างตรงกับ
พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียงตำลึงทองจิงๆ พับส์ผ่าาส์ T=T
เพื่อนที่ทำรายงานกลุ่มเดียววกับชั้น
และโบ้ยให้ผู้อ่อนด๋อยอังกิดสุดอย่างชั้นพรีเซ็นต์
ทำเอาชั้นจับไข้ไปสามวัน ไมเกรนขึ้น
โรคกระเพราะ รุมเร้า ปวดหัว ปวดฟัน
ชั้นจะไม่มีวันลืมพวกเธอเรยนะจ้ะ
แฮ่ๆ แต่ก็รักพวกมันอ่ะแหล่ะ = =
+++++++++
วันนี้ พ่อเพิ่งกลับไปเมืองไทย
ฮือออ พ่อมาแค่สามวัน สองคืนเอง
ได้นอนกะพ่อสองวัน
สองวันเอง ได้น่านท่ามกลางเสียงกรมของป๊า
โคดมีความสุข
คิดถึงเสียงคนป๊ามากๆ T=T
วันแรกที่จะไปรับป๊า แอบตื่นเต้น
เพราะว่า ไม่เคยนั่งแอร์พอร์ตบัสไปอินชอนเอง
เสร่อมาก ไปยืนรอป้ายธรรมดา เกือบชั่วโมง ฮ่าๆ
แต่ในที่สุดก็ถึงอินชอน รอป๊าออกมา ตื่นเต้นมาก
ป๊า ออกมากรี้ดลั่นฟลอร์
กระโดด กอดกลางสนามบินรุย หุหุ
แล้วก็ไปเดินดู มหาลัย ไปกินข้าวกะป๊า
มหาลัยชั้นก็อย่างเขา
ขนาดป๊าเป้นนักกอล์ฟ ยังเหนื่อยเรย
แต่หมี่ชินแร้ว น่องแข็งแรง ดีด ดังปึ้กๆ ฮ่าๆ
แล้วก็พาป๊าไปกินข้าว คาลบิไก่ๆ อาหร่อยๆ
พออีกวันก็ไปอินชอนอีก ไ
ปเปลี่ยนไฟลท์บินกะป๊า
แล้วก็เจอ ลุงๆ กะ คุณจุน ลูกมิสเตอร์คิม
โฮก หล่อเหมือนกันนะค้า
แอปปลื้ม หล่อ รวย เก่ง
แต่...
มีลูกแล้ว ลูกอยู่มอต้น บอกมาที อะฮั้นลมแทบจับ
โธ่~~ คุณจุนของหมี่ ไปซะแล้วว T=T
บ้านใหม่ที่คุณจุนซื้อไว้อยู่เล่นๆ
คือ มันอยุ่ข้างตึกสำนักงานใหญ่เคบีเอส
ที่ชั้นไปดูคิสบ่อยๆ โฮกกก
อะไรจะทำเลเทพเข้าขนาดนี้
ถามเท่าไหร่เหรอคะ อ๋อ คอนโดนี้น่ะเหรอ
ก็ร้อยกว่าตารางเมตร ประมานสองพันล้านวาน
หรือก็ประมาน เจ็ดสิบ แปดสิบล้านบาทเอง
เออ เอาเข้าไป
ทำไมโลกเรามันถึง
มีความต่างทางสังคมกันขนาดนี้ ชิชะ
ไม่สนละ หมั่นไส้
ชั้นชอบบ้านบางกร่างของชั้นกว่าตั้งเยอะ : P
แต่คุณจุน และผองเพื่อน กะคุณพ่อคิม
ก็พาไปกินปูเกาหลี โฮก
จานเหยียบสามสี่พันบาท ล่อไป เป้งสิบๆจาน
มื้อนี่ครึ่งแสนค่ะ
ไม่ได้รุจักคุณพ่อลูกสองคนนี้
ไม่ได้โซ็ยปูเทพเจ้าสุดแพง นะคะงานนี้
แต่ขอบอก ปู ริมแม่น้ำบ้านเราหร่อยก่าเยอะ เด่อ ><
พอป๊ากลับไปก็เหงามาก
น้องมัดหมี่สุดสวยเดินออกจากอินชอนคนเดียว
เปลี่ยวใจ
พี่แพรกลับไทย พี่ปูไปหาพี่ปุ้ย แล้วกุล่ะ
อิลฮันกลับ แทจอน เพ้กจินกับคยูวอลกัลพูซาน
เออ เอาเข้าไป
ไม่ว่าจะที่กรุงเทพหรือที่เกาหลีกุ
ก็มีเพื่อนอยู่บ้านนอก ฮ่าๆๆ
สงสัยมันเป็นโชคชะตา
มะมีใครเรย เรยกลับมานั่งคุยกะลุงเฝ้าหอ
ที่คุยกันไม่รุเรื่องแต่ก็คุยกับเกินครึ่งชั่วโมง
เอ้ออ คุยเสด ยังไม่รุเรย ว่า เราสองคนคุยเรื่องไรกัน = =
แล้วก็มานั่งๆ นอนๆ ไม่รุทำไร เรยอัพได้
ย้าวยาวทีเดียวแบบนี้แล อะหุอะหุ
++++++++++++++
[I Love U Kwan Khao]
I Love You : My Friends~~ ^^
ตอนนี้ก็สี่ปีแล้วที่ได้รู้จักขวัญข้าว
ตั้งแต่วันแรกที่เปิดเทอม ณ ตึกสาม
ภาพอิข้าวครั้งแรกที่ติดตา คือ
เด็กคัมฟอร์มสิงห์บุรีสำเนียงเหน่อ
ไม่คิดเรยว่าจะได้มาสนิทกันแบบนี้ ^^
โดยเฉพาะตอนมอหก
ได้ทำนู่น ทำนี่กะเมิงชั้นมีความสุขมาก
(จิงๆนะ)
แล้วก็
เพื่อนๆ ทั้งหลายๆๆ ลูกน้าม ปุ๋ย เอิง จี๋ กี้ ข้าว
จนถึงปัจจุบัน รูปพวกแกยังแปะอยู่ที่หัวนอน
กับตู้เสื้อผ้าของชั้น
เวลาป้าคนทำความสะอาดเข้ามา
ยิ้มใหญ่ ถามว่าใคร
กุก็ตอบว่า "เพื่อนๆที่นู๋รักมากๆค่ะ"
จนกึงตอนที่กุพิมพ์อยุ่นี่
รูปพวกมึงก็ยังแปะอยู่ข้างๆกุเรยน้ะ ^^
วันเกิดอิข้าว >< 060714
แฮปปี้เบิ้ดเดย์น้าาา
ชั้นก็ขอให้แกมีความสุขมากๆ
ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีของแก
เรื่องเรียนก็ราบรื่น ถึงแกจะเรียนเป็นภาษาอังกิด
แต่ชั้นก็เชื่อว่าแกต้องทำได้ แล้วก็ทำได้ดีด้วย
ถ้าแกตั้งใจ
ชั้นจะเป็นกำลังใจให้แกนะ จุ้บๆๆ
เห็นแกเข้ากับที่มหาลัยที่นู่นได้ ชั้นก็ดีใจ
เห็นแกเข้ากับเพื่อนๆของแกได้ ชั้นก็ดีใจ
ขอให้แกมีความสุข ไม่ว่าเมิงจะทำอะไรอยู่
เพื่อนคนนี้ก็ดีใจกับแกเสมอ
มีอะไร จะคุย มีอะไรจะ ปรึกษา ขอโทมา เมลล์มา
นอนรอกุในเอ็ม ได้ เสมอ
ชั้นก็จะคิดถึงแกด้วยเสมอเลยน้ะ
จุ้บๆๆๆ มิส ยู ออล เวยส์ ^^
+++++++++++++
(ขอกุพร่ำเพ้อ หน่อยนะ ฮ่าๆ)
[All In Micky]
เกือบสองปีแล้วที่ได้มาชอบทงบังชินกิ
ไม่คิดเลยว่า เวลามันจะผ่านไปได้เร็วแบบนี้
ไม่คิดเลยว่า จะชอบดารา นักร้องคนไหนได้นานเท่านี้
เกือบสองปีแล้ว ที่เก็บรูป เก็บคลิป เก็บข่าว
เก็บทุกๆคำพูดของพวกนายไว้ในหัวใจเสมอ
เป็น คนห้าคน ที่ ทำให้มัดหมี่ทั้งหัวเราะ ร้องไห้ ดีใจ
เสียใจ มีความสุข เศร้า เหงา ฮา ได้ตลอด
เป็นอีกห้าคนที่มัดหมี่รักมากๆ
นอกจากที่มัดหมี่จะรักพ่อ รักแม่ รักพี่สาว
รักครอบครัว และเพื่อนๆของมัดหมี่
แล้วก็เป็นคำว่า "รักมาก"
ที่ไม่คิดว่าจะรักใครได้เท่านี้
ทั้งๆที่ไม่รู้จักกัน ทั้งๆที่เค้าไม่รู้แม้แต่ชื่อของเรา
ทุกๆวันนี้ ไม่มีวันไหนที่จะไม่คิดถึงทงบัง
ไม่มีวันไหนที่จะรักพวกเค้าน้อยลงไป
มีแต่ความรักที่เพิ่มให้ขึ้นเรื่อยๆ...
ทงบังสอนให้มัดหมี่รู้จักคำว่า
รักที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน
นอกจากที่มัดหมี่ได้รู้จักจากคนที่มัดหมี่รัก
หมี่ไม่ต้องการอะไร ไม่ต้องการให้เค้าจำได้
ไม่ต้องการอะไรจากเค้าเลย
ขอแค่ให้ได้เห็นทงบังยืนอยู่บนเวที
เห็นพวกเค้าร้องเพลง เต้น
และหัวเราะได้แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆก็พอ
และ หนึ่งในห้าคน ที่มัดหมี่รักมากๆ
มิกกี้ยูชอน ...
คนที่อ่อนไหวที่สุด
แต่ก็เข้มแข็งมากๆในสายตาของมัดหมี่
ตอนนี้ มิก ก็ อายุ ยี่ฉิบ2ขวบแล้วนะ
ถ้านับตามอายุเกาหลี
ตลอดเวลาในปี 2006 ถึง 2007
มัดหมี่เชื่อว่า มิค
พยายามอย่างมากมายมาตลอด
ไม่ว่าจะเจอตารางงานที่งี่เง่าขนาดไหน
มิคก็ทำมันออกมาได้ดีตลอด
ถึงแม้มิคจะเหนื่อย มิคจะล้า
แต่ก็ไม่เคยเห็นมิคท้อ
มิคเป็นแบบอย่างของการสู้ชีวิตของมัดหมี่เสมอ
ขอบคุนมากๆ ที่ทำให้ คนที่หมดกำลังใจ อย่างชั้น
ได้กลับมามีกำลังใจอีกครั้งได้เสมอ
วันเกิดปีนี้ของมิค ขอให้มีความสุขมากๆ
คงมีหลายคนที่อวยพรแบบนี้ให้กับมิค
วันเกิดของมิคคงจะเป็นวันที่มิคมีความสุขมากๆ
ทั้งแฟนๆ ทั้งสต้าฟ ทั้งสมาชิกในวง
และทุกๆคนที่อยากให้มิคมีความสุข
มัดหมี่ก็ไม่มีอะไรจะขอพรให้มิค
นอกจากคำว่า ขอให้มีความสุข
และใน หนทางข้างหน้า
ไม่ว่ามิคจะเจออะไร ก็ขอให้ผ่านพ้นมันไปได้
ของให้มิคได้ทำงานที่มิครัก อย่างที่ทำทุกวันนี้
ขอให้ทงบังประสบความสำเร็จ ดังขึ้นๆ มากกว่านี้
และมีวันที่ดีๆ กับเพื่อนๆในวงตลอดไป ~
รักมิคมากๆ-- มัดหมี่ --จุ้บๆ~
มีความสุขมากๆเลยน้า ทั้งห้าคน~
Cassiopeia จะอยู่กับทั้งมิคกี้ และทงบังชินกิ ตลอดไป~
Happy Birthday~ Park Yoocheon~
'To the world you may be only somebody,
But to somebody you are the whole world"
20007년 6월 4일에
유천오빠생일이죠 ♥ㅋㅋㅋ
오빠의 스물한살때는
네가 멀리에 있었던 기억이 난다.
그리고 스물두살 올해 역시 오빠는 멀리 있구나♥.
게다가 열심히 땀홀리며 콘서트를 하겠지요.
그곳에서도 많은 이들이 오빠를
축하하고 기쁘고 해줄거야 틀립없다.
오빠는 사랑받는 아이니까요.
오빠가 슬폈던날, 즐거워하던날,
가뻐던날, 힘들었던날... 비록 멀리서
지겨보는 팬이지만 많은 날의 오빠와 함께 하고
이렇게 또 오빠의 날을 챙길 수있 음에 너무 기쁘다
올해 유천오빠의 생일에는 무슨 기도를 할까요.
말은 달라도 늘 같지만 즐겁고 해복하길 바래요.
오빠 앞길에 언제나 좋은일만이 가독하길 바래요.
나 언제나 누누이 세상에서 가장
우리 멋있고 귀여운 유천오빠를 정말 정말 사랑해 ~~ ♥
동방신기와 카시오페아 영원히 또 하나 ~
Credit: BZ + OnlyMicky
+++++++++++++++
ขอบคุนทุกคนที่อ่านคำพร่ำเพ้อยาวปานแม่น้ำเจ้าพระยาของชั้นจนจบ
(จิงๆเพราะว่างจัด เหอๆ)
ป๊า กะ ม๊า ~ มัดหมี่รักป๊า กะม๊ส ที่สุดในจักรวาล ทางช้างเผือก
จะสู้ๆ ตั้งใจเรียน เพื่อทั้งสองคนนะค้ะ ><
เจ้ไหม ~ ถ้าไม่มีแก ชั้นไม่รุจะไปพร่ำเพ้อ กับบ่นเรื่องทงบังกับใคร
รักแกมากมาย แกก็ตั้งใจเรียนด้วยนะ งานเยอะก็สู้ๆ ไฟติ้งงง
เจ้หนุย อาม่า อาเตี๋ย อาโกว น้องหนิน พี่ติ๋ม และญาติๆทุกคน ~
ขอบคุณสำหรับทุกแรงเชียร์ และ กำลังใจ คิดถึงมากๆ
มุก ลีน เตย ~ คิดถึงพวกแกมากๆ ขอบคุนมุกโกะที่อยากคุยกับชั้นเสมอ
แล้วก็พอนลีน ถ้าไม่มีแก เอ็มเอสเอ็นชั้นคงเหงาพิลึก ฮ่าๆ
เตย ชั้นไม่ค่อยได้คุยกับแก แต่ชั้นส่งจิตวิญญาณไปหลอกแกในฝันบ่อยๆนะ
ลูกน้าม กี้ จี๋ ข้าว ปุ๋ย เอิง ~ ชั้นอยากไปไหว้ครูกับพวกแกมากๆ
อยากไปหาพวกแก ไม่รุว่าพวกแกเป้นยังไงกันบ้าง
ขอให้สวยขึ้นๆ มีความสุขมากๆ ทุกคนน้ะ คิดถึงมากๆ
และเพื่อนๆทุกๆคนด้วนะ จุ้ย ม้อด ปลาย ก้อย ต่าย มายดื ต้า บลาๆๆ
พี่แพร~ กลับไทยไป หมี่เหงามากเรย ถึงไดนี้จะไม่มีรูปพี่แพร
เพราะ รูปเกือบทั้งหมดที่เอามาลง เจ้เป็นคนถ่าย ฮ่าๆ
กลับมาเร็วๆน้าา ถึงแค่สี่ห้าวัน เค้าก็เหงานะจะบอกให้
พี่ปู ~ พี่สาวสุดน่ารัก ไม่มีเจ้ ไม่รุจะปรึกษาใคร
ขอบคุนที่ไปจองโรงแรมเป็นเพื่อน ไอเลิฟยู
อิลฮัน เพ้กจิน คยูวอล~ แม้พวกแกจะอ่านภาษาไทยไม่ออก
แต่ก็ขอบใจมากที่ มาเป้นเพื่อนกับชั้น
แม้บางทีพวกแกจะไม่สนใจชั้น จนทำให้ชั้นปวดใจบ่อยๆ
แต่เอาเข้าจิงๆ แกก็ดีกะชั้นอ่ะแหล่ะ : P
โปร ชางง~ ขอบคุนสำหรับข้อสอบสุดโหด
กับกระดาษคำตอบขนาดหนังสือพิมพ์เดลินิวส์
นู๋รุจักคิดเพราะอาจารย์
เดวิด~ ขอบคุนที่ให้เอสเซเค้าเต็มนะ เค้าเห้นคะแนนแล้วร้องไห้ไม่ไหวแล้ว
ขอบคุนที่ทำให้เขียนเอสเซดีขึ้น ขอบคุนที่ทำให้รุจักใช้สมอง
เพ กับ อาจารย์ อี~ ถ้าไม่มีอาจารย์สองคน
ไม่รุป่านนี้นู๋ไปโง่เกาหลีทีโลกไหนแล้ว ถึงเพจะดุ จะโหด
แต่ก็รักนะเคอะ จะบอกให้
เพื่อนๆในคลาสทุกคน~ รักมากๆ ขอบคุนขนมทุกชิ้นที่ปรนเปรอให้ ฮ่าๆ
คาเอ ออนนี่~ ไม่มีออนนี่ มัดหมี่ไม่รุจะเป็นยังไง
ออนนี่เป็นพี่สาวที่น่ารัก ที่เริ่มเข้าข้างมัดหมี่ มากกว่ายัยเจนนี่ขึ้นทุกวันๆ
รักออนนี่มากๆ อออนนี่เป็นเมนเทอร์ที่ดีที่สุดในจักรวาล
ไม่ว่ามัดหมี่จะเอาแต่ใจตัวเอง จะเรื่องมาก ก็ไม่เคยบ่นซักครั้ง
และ ขอบคุนทุกที่เป็นกำลังใจให้เสมอ
ไม่ว่าจะเรื่องไหนของตาม มัดหมี่นานๆจะอัพที
ยิ่งปิดเทอมต้องเริ่มเรียนเกาหลีแบบอินเทนซีพ อีกในไม่ช้า
คงไม่ได้มาอัพบ่อยๆแน่ๆ
แล้วเจอกันน้ะ
คิดถึงทุกคนมากๆเรยยยย~~~~~~ จุ้บๆๆๆๆ
edit @ 2007/06/17 22:08:47
ปลากระดี่ของเอิง
